Merhabalar,

Öncelikle Eget Vakfı'na biz öğrencilere verdiği destekten ötürü teşekkürlerimi sunmak istiyorum.

Emekli bir fabrika işçisinin en küçük çocuğuyum. 5 kardeşiz ve ben bu 'en küçük olma' avantajından hep yararlandım. Ta ki babam ben 9 yaşında vefat edene kadar. Bu süreçten sonra hayat ben istemesem de beni büyümeye zorladı. Babam vefat ettikten sonra her sene okul harçlığımı çıkarmak için çeşitli işlerde çalıştım. İlkokul, orta okul derken yanlış lise tercihinden dolayı iyi bir liseye gidemedim. Ama pes etmedim, her ne kadar düz lisede okusam da elimden geleni yaptım ve çok çalıştım. Ancak benim için çalışmak; kendime ait bir oda ve çalışma masası olmaksızın, televizyon ve insan seslerinin çok fazla olduğu ve benim köşeye büzülüp sobanın kenarında ders çalışmak ve aileden herhangi bir destek almaksızın her gün gerekirse aç kalıp para biriktirerek test kitapları almak demekti. Buna rağmen çalıştım ve istediğim bölümü kazanmak nasip oldu. Bu süre zarfında beni desteklemeyenler, inanmayanlar, hatta engelleyenler oldu. Ama şunu biliyordum, insanlar yapamazlar ve senin de yapamayacağını zannederler. Her ne kadar bu zorluklar olsa da kendime inancım ve sevdiklerimin destekleriyle şu anda Hukuk Fakültesi öğrenimim devam etmekte.

Yine çok çalışıyorum, elimden geleni yapıyorum. Çünkü zirveye çıkmak zor, zirvede kalmak daha da zor. Zaman gelir insanın başarısı bir sonraki başarısına engel olur. Ben bu bilinçle çalışmaya devam ederken Eget Vakfı ile karşılaştım. Onların destekleriyle omuzumdaki yük biraz daha azaldı. Onlara minnettarım.

Şu anda tek bir amacım var: Vatana ve millete hayırlı ve en önemlisi iyi bir insan olarak denizde damla misali bile olsa adaletsizliği gidermek, iyi bir hâkim olabilmek. Nihayetinde yürüdüğüm bu yolda bize aile sıcaklığı veren ve bizi destekleyen Eget Vakfı'na sonsuz teşekkürlerimi sunarım.

Esen kalın.